
O obiekcie
Perła
post-
modernizmu
1984
projekt konkursowy
1985–93
budowa
3
autorów projektu
∞
interpretacji
Wyższe Seminarium Duchowne Księży Zmartwychwstańców przy ul. Pawlickiego to dzieło Dariusza Kozłowskiego, Marii Misiągiewicz i Wacława Stefańskiego — dziś uznawane za najcenniejszy przykład postmodernizmu w polskiej architekturze.
Budynek, wzniesiony u stóp skał Zakrzówka, łączy surowy beton z intensywnymi barwami: czerwienią, szarozielonym błękitem i zielenią, która z biegiem lat oplotła mury. Architekci sięgnęli po język symboli — bramy, wieże, rozdarcia — tworząc miejsce, które opowiada o drodze, przemianie i zmartwychwstaniu.
01
Rozdarta elewacja
Szczeliny w tynku odsłaniają czerwone wnętrze — jak mury, przez które przebija się życie. Budynek nie udaje doskonałości.
02
Klasztor jak miasto
Wieże, dziedzińce, bramy i uliczki — kompleks układa się w miniaturę średniowiecznego grodu wśród zieleni Zakrzówka.
03
Łuk i światło
Rytm półkolistych okien i wysokie, rozświetlone od góry wnętrze kościoła prowadzą wzrok ku górze.
