Emaus
Seminarium Zmartwychwstańców z lotu ptaka

O obiekcie

Perła
post-
modernizmu

1984

projekt konkursowy

1985–93

budowa

3

autorów projektu

∞

interpretacji

Wyższe Seminarium Duchowne Księży Zmartwychwstańców przy ul. Pawlickiego to dzieło Dariusza Kozłowskiego, Marii Misiągiewicz i Wacława Stefańskiego — dziś uznawane za najcenniejszy przykład postmodernizmu w polskiej architekturze.

Budynek, wzniesiony u stóp skał Zakrzówka, łączy surowy beton z intensywnymi barwami: czerwienią, szarozielonym błękitem i zielenią, która z biegiem lat oplotła mury. Architekci sięgnęli po język symboli — bramy, wieże, rozdarcia — tworząc miejsce, które opowiada o drodze, przemianie i zmartwychwstaniu.

01

Rozdarta elewacja

Szczeliny w tynku odsłaniają czerwone wnętrze — jak mury, przez które przebija się życie. Budynek nie udaje doskonałości.

02

Klasztor jak miasto

Wieże, dziedzińce, bramy i uliczki — kompleks układa się w miniaturę średniowiecznego grodu wśród zieleni Zakrzówka.

03

Łuk i światło

Rytm półkolistych okien i wysokie, rozświetlone od góry wnętrze kościoła prowadzą wzrok ku górze.

Brama seminarium z napisem PAX

Pax